• Hierbij de wedstrijdverslagen van afgelopen weekend. Thuis speelde Odin 1 hun laatste wedstrijd,  uiteraard wisten ze deze met 2-1 te winnen. Ook Odin 8 wist thuis te winnen, Odin 2 verloor helaas met 3-8. Uit wisten Odin 3 en Odin VR1, de 3 punten te pakken. Odin 4, Odin 7 en Odin VR2 gingen onderuit. Odin 6 speelde gelijk.

    Dan het topscorerklassement. Lauren wist de 0-1 te scoren in de wedstrijd om de 3de plek. Met haar totaal op 33 doelpunten staat ze vooralsnog dik bovenaan. Officieel kan ze de titel clubtopscorer nog niet dragen, aangezien er nog enkele inhaalwedstrijden op de planning staan, maar met 33 doelpunten lijkt het te zijn gespeeld :)

    Dan het eigen doelpunten klassement; Jakko van Odin 4 heeft zich in de laatste wedstrijd van Odin 4 alsnog een klassement in weten te werken. Van harte Jakko met je uitmuntende eigen doelpunt.

    Kiekje van de week: heel Odin al genietend op het terras.

    Odin 1 - VVJ 1: 2-1.

    Odin 2 - Voorwaarts 3: 3-8.

    Sterrenwijk 2 - Odin 3: 2-5.

    Zaterdag 26 mei 2018, Odin 3 was welgeteld 8 man sterk. Gelukkig kon een viertal gastspelers dit aanvullen en kon de wedstrijd met een volledig elftal van start. De afgelopen weken heeft Odin in een vol wedstrijdschema bewezen te pieken op de zaterdagen, daar waar de woensdagen veelal dramatisch waren. Vol goede moed stonden de 11 basisspelers dan ook aan de aftrap. Het einde van het seizoen was voor lang niet alle spelers van het derde gehaald maar de overgebleven mannen van Odin 3 waren fit en bovenal fris. Dit zag men ook direct in het spelbeeld, Odin was vanaf minuut 1 de bovenliggende partij. Men vond de vrije man en kreeg aardig wat ruimte van aartsvijand Sterrenwijk om tot voetballen te komen.  Hieruit volgde allerlei prachtige goals. Achteraf heb ik begrepen dat dat als volgt ging:

    1-0

    2-0

    3-0

    3-1

    4-1

    4-2

    5-2

    Twee goals van de beste Duitser van Odin,  Mark Schneeman. Mark mag zich dit jaar naar alle waarschijnlijk topscorer van het derde noemen met een totaal van 20 doelpunten. Uitstekend seizoen.

    Ook middenvelder Awan wist wederom het doel weer te treffen. Met de tweede plaats on het topscorerklassement komt zijn totaal op 14 treffers

    De andere twee doelpunten kwamen op rekening van de hulptroepen, die daarmee hun inzet een goud randje wisten te geven. Onze dank is groots.

    Man of the match: Beer

    Beer verwachte als gastspeler zijn eerste minuten in de officiële competitie te kunnen maken, wellicht zelf als basisspeler. Tot zijn verbazing krijg hij in de kleedkamer een paar handschoenen naar zich toe geduwd. Beer kreeg alles wat hij wilde, de volle 90 minuten in een officiële voetbalwedstrijd. “A dream come true”. Beer verdedigde het goal als zijnde een ervaren keeper en had met een aantal goeie reddingen een belangrijke rol. Naar verluid wordt hem volgend seizoen een rol als tweede keeper aangeboden in het grote Odin 3.

    Domstad Majella 4 - Odin 4: 4-2.

    Rivierwijkers 5 – Odin 6: 3-3

    De barbequegeur raasde over het veld, als een honger kind in een snoepwinkel. Het was immers 30 graden warm en klokslag 16:00 uur. Terwijl half Nederland de satésaus aan het opwarmen was en stokbrood in schappelijk en hapklare stukjes sneed, stonden wij op het broeikasachtige kunstgrasveld van Rivierwijkers, klaar voor de laatste wedstrijd van het seizoen. En het vooruitzicht was mooi: bij winst pakken wij de 5e plaats, met andere woorden: the best of the rest.

    Afijn. De wedstrijd begon en het ging direct gelijk op. De grotere kansen waren echter voor Odin. Epko, die zeer vermoedelijk zijn laatste wedstrijd in het prachtige roodgekleurde – een stier zal er stuk op gaan – Odin-shirt speelde, al zegt de beste man dat al jaren, nam het initiatief. Met een leep rollertje schoot hij de bal na een fraaie actie in het hoekje. De tegenstander riep nog: “Schop hem dan desnoods neer.” Ik parafraseer, want deze woorden zijn iets netter dan in werkelijkheid geroepen werd. Niet veel later kregen ze Epko wel in hun greep. Onze aanvoerder liet zich een klein beetje gaan, maakte een overtreding en de scheids besloot het af te doen met een gele kaart. “Begrijp je waarom ik je geel geef?”, zei de wedstrijdleider. In de ogen van Epko zag je het antwoord al: “Nee…”, zijn lippen zeiden echter ‘’Ja”. Je moet de scheids immers te vriend houden.

    Terug na de wedstrijd. Uit een discutabele vrije trap schoot Rivierwijkers een bal zo in de winkelhaak. “Zo scoren wij nooit”, zei iemand schaterlachend. Nou, zo krijgen wij ze ALTIJD tegen, dacht ik…Nog steeds stonden wij met 10 man op het veld. En misschien zorgde dat wel voor meer alertheid, want na een schot van Justin reageerde Vick als enige alert en hij schoot de rebound achter de kansloze doelman. Zo verdedigde de spits nogmaals zijn visuele gouden Odin 6-schoen. Visueel, want iets tastbaars was er niet.

    Na rust kroop de vermoeidheid ons toch wel in het bezwete en klamme lijf. Rivierwijkers had het betere van het spel. Zij gingen iets beter om met de hitte of kwam het door de aanmoediging van menig vrouw aan de zijlijn? Bij de een werken naveltruitjes, diepe decolletés en zeer korte shorts waar de billetjes nog net niet onderuit vallen als afleiding – ondergetekende is schuldig – maar bij Rivierwijkers werkte het zeer zeker als motivatie of als drijfveer om na de wedstrijd tegen de dames te kunnen zeggen: ‘Hey, zag je die actie? Dat was ik’. *knipoog* Rivierwijkers kwam volkomen terecht tot 2-2 en met nog één schamele minuut te spelen zelfs op 3-2. Wij zagen onze vijfde positie op de ranglijst als sneeuw voor de zon verdwijnen.

    Maar zoals ik al zei, nog één minuutje te gaan. Wij gingn vol op de aanval, pompen of verzuipen, alles of niets, dood of de gladiolen. Achterin stond het niet eens meer één op één, wij stonden met z’n allen in de aanval. Uiteindelijk wierp dat zijn vruchten af. Epko, zoals ik al zei bezig met zijn vermoedelijke  ‘laatste’ wedstrijd, kreeg een waardig Dirk Kuyt-afscheid. Hij scoorde weliswaar geen hattrick in de kampioenswedstrijd; hij redde slechts een punt wat ons geen klote verder bracht in de rangschikking, maar het mag toch zeker wel in één adem genoemd worden. Hij krulde de bal in de kruising: 3-3. Na aftrap floot de scheidsrechter direct af. Einde seizoen, 6e. Prima. Volgend jaar gewoon 27 puntjes meer pakken en we worden WEL kampioen. De ambities zijn er. En volgens de nieuwste geruchten schijnt dat Epko gewoon nog een jaar doorgaat. Hij houdt immers te veel van het spelletje en hij is onze sterspeler; dat weet hij en dat kleine ego dat in elk mens schuilt moet ook bij hém zo nu en dan gestreeld worden.

    Bedankt allen, voor het prachtige seizoen. Met ups en downs. Tot het Odin-toernooi!

    Doelpuntenmakers: Epko 2x, Vick

    De Meern 9 - Odin 7: 6-1.

    Odin 8 - IJFC 12: 5-2.

    Het was een brandend hete zaterdag waarop ODIN 8 de tweede plaats in de competitie moest veiligstellen. Het bleek een dag te worden waarbij meerdere spelers last kregen van een zonnesteek. Het begon al in de eerste minuut waarin onze trainer en coach Roel niet meer doorhad of hij nou aan het werk was bij de PLUS of toch gewoon op de zaterdag een balletje aan het trappen was bij ODIN. Dit leidde tot een opmerkelijke pass recht in de voeten van de tegenstander, en laat die nou net gesponsord worden door de PLUS. Gelukkig bleef de schade beperkt en stond de 0-0 nog op het scorebord.

    Ondanks dat ODIN beter in het spel kwam aandrong om te scoren, was het IJFC met het eerste hoogstandje. Ze presteerden het namelijk bijna om de water poloënde waterhoentjes in de Krommerijn een extra wedstrijdstrijdbal te geven door de bal hoog over het hek langs de zijlijn te schieten. Tijdens de zoektocht naar de bal werd gejuicht en blijkbaar gescoord, 1-0 voor ODIN. Hoe de goal tot stand kwam zullen we nooit weten. Wel is duidelijk dat Mees bij het geven van de assist zijn rechterbeen dermate verrekt heeft dat hij er nu bijloopt als een dijkvogel.

    Na een paar goede aanvallen van ODIN was het nu de scheidsrechter die verblind werd door de zon. Een mooie steekbal wist Kenzo te bereiken en vervolgens liep hij als een hertje door de verdediging van IJFC. Helaas wist een sluwe vos de doorgebroken Kenzo toch nog te stoppen. “PENALTY!!!”, “ROOOOD!!!” klonk het, maar het enthousiaste publiek wist de scheidsrechter niet van mening te veranderen. Het bleef bij een vrijetrap op de rand van het 16 metergebied. Waar IJFC vrolijk verder ging met ballen weg torpederen, bleef er wonderbaarlijk genoeg één binnen de lijnen. De gehele verdediging was zo verrast door dit voorval dat de spits van IJFC één op één kwam met onze Cassilijan.

    Naarmate er meer spelersvrouwen de mannen van ODIN kwamen aanmoedigen begonnen ook de doelpunten te vallen. Zeker Joppie haalde zijn trukendoos open, nadat zijn geliefde aan de zijlijn verscheen. Acties die normaal bloemen deden verwelken slaagden opeens. De madeliefjes schoten uit de grond bij elk balcontact en ditmaal waren het alleen de tegenstanders die verwelkten. Na het prachtige 2-1 bloeide de liefde tot een hoogte punt door het prachtige handgebaar tijdens het juichen in de vorm van een hart gericht aan zijn geliefde. Wat kan voetbal soms toch mooi zijn.

    Na een half uur durend interview met Chris over welk gevoel er door hem heen schoot bij het maken van het doelpunt, kwam ik niet verder dan dat hij zich een “Portugees zonnestraaltje” genaamd Figo voelde, die de storm en woest regen doorbrak met de gelijknamige hit singel van Ancora. De enige speler die dit gevoel zal begrijpen is waarschijnlijk HJ die weer eens een wedstrijd verstek liet gaat voor een piratenfeest.

    Ook de grensrechter had last van de warme zon. Hij deed zijn vlag regelmatig omhoog om hem te gebruiken als waaier om toch wat verkoeling te krijgen. Helaas herkende de scheidsrechter dit vlagsignaal als een melding voor buitenspel. De veelbelovende kans op 4-1 en dus de mogelijk om de wedstrijd op slot te gooien verdween in het niets en werd omgetoverd tot de 3-2.

    Waar normaal onze Raaf over het veld vliegt, zag de scheidsrechter dat hij tijdens een veelbelovende counter een speler in zijn klauwen vast greep en 10 meter de lucht in vloog alvorens hem ergens ver achter de middenlijn los te laten. Gele kaart voor de Raaf, die scheidsrechter erop attendeerde dat de beste jongen beter een veterstrik diploma zou kunnen gaan halen om niet weer over zijn eigen veters te struikelen. Met 10 tegen 11 leek het nog een spannende pot te worden, maar dit overtal vond IJFC onterecht, waarop de linksbuiten van IJFC besloot dat hij genoeg had van Leo’s rushes en hem met iets te losse handjes in bedwang hield. De rode waas voor zijn ogen veranderde langzaam in een rode kaart. Het strijdtoneel was weer in evenwicht.

    Na de vele lessen over voetbal intelligentie van Chris liet hij deze wedstrijd zien dat hijzelf ook over een flinke portie creativiteit beschikt, door als een naaimachine langs de zijlijn en de achterlijn te weven en zijn tegenstanders achter te laten met niets meer een patroon waar alleen Joppie iets van begreep. Hij wist precies op tijd vrij voor de goal te staan om de 4-2 te maken. Chris was zo verrast met zijn naaiwerk dat hij zijn shirt uittrok om te controleren of alle draden er nog inzaten. Echter, de scheidsrechter kon het spierwitte ontblote bovenlijf niet waarderen en zo mocht Chris de laatste 10 minuten van de wedstrijd met de spelersvrouwen discussiëren over broddellapjes, rompertjes en de voetbalintelligentie van Balotellie.

    De enige die nog genoeg energie overhad om nog een voorstelling te geven in de laatste minuten van de wedstrijd was Kenzo. De rest van de manschappen die op het veld stonden of er naast zaten konden alleen nog maar denken aan de verkoeling van een paar koude biertjes om de winst te vieren of het verlies weg te spoelen. Als primaballerina danste Kenzo over het veld, waarbij hij de ene na de andere sierlijke beweging maakte om de tegenstanders één voor één te degraderen van figuranten tot publiek in zijn schouwspel. Tijdens de grande finale dartelde hij de 16 meter binnen met nog maar één tegenstander te gaan, een prachtige pirouette, een laatste sprong, een perfecte landing en een diepe buiging. De 5-2 staat op het scorebord, de scheidsrechter fluit (nu wel voor het einde), de overwinning is binnen en de tweede plaats voor ODIN 8 is een feit.

    Odysseus VR6 - Odin VR1: 0-1, 3de plek.

    Zaterdag 26 mei. Als er in de geschiedenis van gOdin ooit een wedstrijd als een kampioenswedstrijd aanvoelde, was deze het wel. Na het verlies tegen Hercules waren we teruggezakt naar de 4de plek. Odysseus had op doelsaldo het 3de plekje overgenomen. Zaterdag half 10 mochten we bij Odysseus aantreden. De strijd om de 3de plek kon beginnen.

    Uiteraard waren de voornemens om de vrijdag voor deze belangrijke wedstrijd rustig aan te doen, door een overgroot aantal gOdinnen in de wind geslagen. Niet geheel verrassend. Frieling had de moeite niet genomen om een wekker te zetten: 'ik was er toch niet van wakker geworden', Lotte merkte dat haar leeftijd nu toch echt begint te tellen en ze toch niet fit en fruitig om half 8 haar bed uit rolt na een avond stappen, Citty die met pijn en moeite haar patroon van altijd te laat komen de laatste weken weet te doorbreken werd helaas door een fietsendief tegen gezeten, en Haima was zo nerveus dat ze pas te Odysseus bedacht dat voetbalschoenen wellicht ook handig zijn. Lauren had dit alles al voorzien na een avond stappen, en had aan het begin van de week al aangegeven er waarschijnlijk pas de tweede helft te zijn.

    Om 9 uur stonden we dan ook met 10 man te koekeloeren. Een donderspeech van Mark die het hele sportpark even wakker schudde was het gevolg. Ook niet verrassend. Wat wel verrassend was; was dat we niet weggestopt werden op het rugby veld maar zo waar op het hoofdveld mochten aantreden.

    De eerste 10 minuten kwamen we ietwat in de verdrukking, maar tot kansen voor Odysseus leidde dit niet. Hierna herpakten we ons en begonnen we sterker te worden. We kregen meer balbezit, maar tot veel meer dan enkele kleine kansjes leidde dit niet. Gelukkig was onze goaltjesdief Lauren toch iets eerder uit haar bed gekropen en kon ze eind eerste helft al invallen. Haar snelheid en vorm zorgde al snel voor meer druk voorin. We gingen met 0-0 de rust in.

    De tweede helft bleven we de druk op voeren. We creërden veel kansen en gaven niks weg. De bal wou er echter niet in. Vanuit de andere dug out werd al uit volle borst: 'Ody 3de plek geschalt', maar we gaven niet op. In de 87ste minuut brak Lauren wederom uit, geklemd tussen 2 verdedigers wist ze zich alsnog staande te houden en haar titel clubtopscorer nogmaals te onderstrepen door koeltjes in de hoek af te maken. De minuut die volgde moet zelfs bij Odin te horen zijn geweest; we gingen door het lint.

    De laatste minuten waren zenuwslopend, de hitte was ziedend, maar we wisten door te knokken. Het fluitsignaal was een verlossing. De derde plek was binnen :).

    Nog nooit in de geschiedenis van gOdin wisten we zo hoog te eindigen. Trots! Volgend jaar wellicht nog een stapje hoger. Grootste dank aan trainer en coach Mark en alle gOdinnen!

    Hercules VR4 - Odin VR2: 4-0

     

     

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide