Het is vroeg op Zoudenbalch. De dauwdruppels hangen halverwege de grassprieten en de parkeerplaatsen staan vol met overdreven grote SUVs. Langs de lijnen staan gespannen ouders te kijken hoe hun kinderen proberen de bal naar de juiste kleur te spelen, met de hoop dat ze ooit vanuit de jeugd van FC Utrecht mogen debuteren in het scharlakenrood van Odin. Waar de jeugd de weg naar boven nog moet vinden zitten de heren van Odin 3 in de kantine, klaar om de glansrijke overwinning tegen DVSU te herhalen.

Echter beginnen de spanning en angst hier al in de ploeg te kruipen. Waren het de vroege winterse ochtend en de streken van gisteravond die de heren beslopen en tot inkeer dwongen? Of was het de imposante reeks van de tegenstander?

We spelen vandaag tegen Parkhout 4, de nummer 2 (met nog wedstrijden te spelen). Gepokt en gemazeld op Zoudenbalch en beschikkend over een kern van ex-Sterrenwijkers (red.).

Daar waar Emiel tegen Hercules nog de held was, trad hij nu aan als grasmeester. Het kan snel gaan in de voetballerij. Gewapend met een sneeuwschep en bezem zorgde hij ervoor dat de zijlijnen goed zichtbaar waren. Hier bleef het niet bij. Emiel zag bij het uitblijven van de trainers zijn kans schoon en promoveerde zichzelf naar trainer, zijn sneeuwschep vervangend voor kantine-koffie. Enkel de sigaar miste.

De spieren warm, de pezen opgerekt en de haarbandjes zorgvuldig over de voorhoofden gespannen stonden we klaar om te beginnen. Het enige dat miste was een tegenstander. Gelukkig kwam deze 4 minuten voor aanvang het veld op banjeren. Met een laatste teug van de team-vape waren de longblaasjes van de venijnige #7 van de tegenstander klaar voor de wedstrijd. De scheids floot en we begonnen aan de strijd.

Dapper gestreden hebben we. We hebben ook een doelpunt gescoord (na goed doorlopen van Freek). We hebben alles tegen Parkhout aangegooid. Sterk verdedigend werk van de achterhoede, de onderscheppingen van Daan, iets dat leek op Ippon van Milan op de spits van de tegenstander. Zelfs het met een kan beloonde vlieg- en stuntwerk van Ruben mocht niet baten. Deze wedstrijd leverde ons evenveel punten op als voldoening. Máár, we bleven niet met legen handen thuis…

De meeste mensen betalen dure vliegtickets, slapen in gore hostels met snurkende kamergenoten, en zweten door hun reeds doorweekte bamboe ondergoed om zichzelf ergens in een hut op Borneo tegen te komen.

90 minuten tegen Parkhout 4 is goedkoper en scheelt je de moeite.

Wat een wedstrijd had moeten worden, werd een les. Een les in het overschatten van je tegenstander. In het door blijven gaan tot het einde, al lijkt de strijd gestreden. Maar het bood ook een voorzichtig en hoopvol kijkje in Odin 3 over 10 jaar; Op elkaar ingespeeld als een orkest waar de dirigent plaatsneemt achter de lessenaar, niet om te dirigeren, maar omdat dit de beste plek is om van de muziek te genieten. Met kleine ballenjongens die achter de ballen aanrennen en kijken hoe Odin 3 voetballes geeft aan een jong en hongerig elftal.

Een mooi vooruitzicht.

Op het mentale scorebord pronkte uiteindelijk een leerzame 1-6 nederlaag. Met een pittig speelschema voor de boeg was er weinig tijd voor analyse. Dinsdagavond wacht de bekerkraker tegen Patria en donderdagavond een inhaalwedstrijd tegen SCH uit Harmelen.