Er stond weer een leuke pot voetbal op het programma tegen Edo 5.
Waar we bij de uitwedstrijd met 2-1 afgegaan waren, hoopte ik dat we ze thuis wel zouden kunnen aanpakken. Ik herinnerde me een saaie pot tegen een gedegen tegenstander die aardig aan ons gewaagd was. Met een gehavende selectie en veel leenspelers, gingen we toch met een goed gevoel de strijd tegemoet. De zon scheen en dat is voor al onze mooiweervoetballers altijd hoopgevend.

Het fluitsignaal klonk en de wedstrijd ging van start. Het begin van de pot ging gelijk op en waren we aan elkaar gewaagd. Zij scoorden de openingstreffer, 0-1.
Er was nog niks aan de hand en dat resulteerde vervolgens redelijk snel in een gelijkmaker. We kwamen terug door een rebound goal van Dylan uit een vrije trap van Freek. Die overigens ook mooi was vastgelegd op camera als bewijsmateriaal.
De wedstrijd sudderde door en we kwamen op voorsprong, 2-1!
Dit hielden we eigenlijk gewoon goed vast tot ongeveer 10 minuten voor het einde van de pot. De gelijkmaker was een ongemakkelijke tegengoal waarbij drie spelers, inclusief onze gewaardeerde keeper allen onder de bal doken. Waardoor onze tegenstander gemakkelijk raak kon schuiven. De echte wilskracht om deze wedstrijd te winnen was er niet bij ons en dan zal je altijd zien dat de andere partij er met de buit vandoor gaat. Zij maken er nog een vlak voor tijd en Eef heeft nog bijna een vuistgevecht met de scheidsrechter. Eindstand: 2-3.

Toch wil ik nog wel een pluim uitdelen waar dat verdiend is. Ditmaal voor Lamine. Rechtstreeks uit de stad gekomen op z’n fietsje en mogelijk geflirt met wat Zuid-Amerikaans en/of Noord-Brabants schoon. Om dan 90 minuten vol te maken en er ook nog wat hoogstandjes uit te gooien, moet je wel van ijzersterke huizen komen. Mijn respect heeft hij in ieder geval verdiend en op deze positieve noot zullen we door moeten gaan.

Uiteindelijk was het biggetjes spel in de kantine het hoogtepunt van de dag. Waarbij we ons in helft 3 prima vermaakt hebben met bier, friet (patat) en andere snacks.