• Hierbij de wedstrijdverslagen van afgelopen weekend. Thuis werden zowel Odin 2, Odin 4 als Odin 5 met grote cijfers van de mat geveegd. Odin 6, Odin 7 en Odin VR2 wisten wel thuis te winnen, Odin VR1 speelde gelijk. Uit verloor Odin 1, maar wisten Odin 3 en Odin 8 de punten te pakken.

    Dan het topscorersklassement. Met Jasper Scholl een half jaar in het buitenland is het slechts een kwestie van tijd voordat er een nieuwe nummer 1 komt, echter heeft hij vooralsnog de nummer 1 positie weten te behouden. Nummer twee, Paulina, kwam namelijk niet tot scoren toe. Ze krijgt wel concurrentie in de strijd, zowel Lauren Reijerink (VR1) als Joep Stout (7) wisten afgelopen weekend tweemaal tot scoren toe te komen, en staan hiermee samen met Paulina gedeeld tweede.

    Dan het eigendoelpuntenklassement. Odin 5 heeft de smaak te pakken. Helaas moeten ze elk weekend nog monsterscores verwerken, in dit klassement zijn ze uitermate goed bezig. Deze week is Peter de gelukkige. Van harte gefeliciteerd!

    Kiekje van de week komt van Odin 3.

    Elinkwijk 1 - Odin 1: 2-1, 9de plek.  ‘Odin hunkert naar de winterstop’

    Voor de winterstop wil het maar niet vlotten voor Odin 1. Nu heb ik mij laten vertellen dat de prijzen pas na winterstop verdeeld worden en we dus nog niet bij de pakken neer hoeven te zitten. Laten we dus vooral het positieve benaderen van Elinkwijk 1 – Odin 1.

    Een mooie zonnige dag was het wel, ideaal voetbalweer zou je zeggen. Of (niet minder gevaarlijk) walnoten rapen. Dat kan ook. Ik heb de geschiedenisboeken er nog eens op nageslagen, maar in de historie van het voetbal is het nog nooit voorgekomen dat een speler geblesseerd raakte bij het oprapen van een walnoot. Nootjes maken meer kapot dan je lief is (Scrat et al, 2002). De betreffende speler was na afloop niet beschikbaar voor commentaar, dus of dit de echte verklaring van het letsel is zullen we wellicht nooit te weten komen. Na de veterstrik-gate van vorige week lijkt de nieuwe walnoot-gate breed uitgemeten te worden in media. Een goede reden om eens in het verleden te duiken wat betreft vreemde blessures. Zo werd David Seaman al eens uitgeschakeld door het optillen van een karper en moest Svein Grondalen al eens geblesseerd afhaken omdat hij was overlopen door een eland. Voor de volledige lijst verwijs ik jullie graag door naar de google-zoekmachine.

    Odin 1 heeft ook een nieuwe stofzuiger aangeschaft. Nee, niet Noo-Noo, maar eentje die weer vanzelf opstaat als hij omver valt, een techniek die afgekeken is van Dyson. Wel heeft Odin er meteen een bandje omheen gedaan, zodat hij weer gevonden kan worden als ie kwijt is. Dat bandje werd vlak voor de wedstrijd pijnlijk afgenomen van Mark die teveel met het magische bandje bezig zou zijn.

    Pim heeft sinds lange tijd weer een SMS gestuurd. Voor de jongere lezers: een SMS is de voorloper van een appje. Daarin stond dat er nu eindelijk eens duidelijk moest komen over de aanvangstijd van de woensdagavondtraining. Binnen de spelersgroep heerst blijkbaar nog steeds verwarring of het nu 20.30 of 20.45 moet zijn. Verder stond er iets er over de Waal, maar waar dat precies op slaat kun je beter aan Pimboy vragen.

    Koen weet sinds 23 September 2017 dat hoekvlaggen tijdens de wedstrijd in de grond moeten blijven zitten. Verder heeft Koen zich voorgenomen om vanaf nu VVD te stemmen en Groen Links te laten liggen. In een interview na de wedstrijd gaf hij aan egoïstischer te willen worden en nog vaker buitenspel te willen staan; een ambitieus plan. Dat er aan de overkant iemand constant naar je staat te zwaaien betekent niet dat hij je leuk vind Koen. Misschien wilde je daarom die hoekvlag meenemen om mee terug te zwaaien.

    Johan wist voor de tweede wedstrijd op rij een strafschop feilloos binnen te schieten. Daar ging dit keer een gewillige valpartij van Jules aan vooraf. Geraakt werd hij wel en de scheidsrechter besloot zodoende naar de stip te wijzen. Positief daaraan was ook dat Odin sinds lange tijd met een voorsprong de kleedkamer opzocht. Helaas was dit bij de rust en niet na 90 minuten voetbal. Daarin werd nog eens benadrukt dat een wedstrijd pas op het eind gewonnen kan worden. Logischerwijs betekent dit ook dat je een wedstrijd op het eind kunt verliezen. Jammer genoeg gebeurde dit ook door een formidabele vrije trap en miscommunicatie in de verdediging van Odin.

    Odin verliest de eerste competitiewedstrijd van het seizoen met 2-1 van Elinkwijk, maar om positief te eindigen: er staan meer ploegen onder ons dan het grootste deel van vorig jaar.

    Odin 2 – EDO (U) 3: 1-5, 9de plek.

    Hercules 5 – Odin 3: 0-2, 5de plek.

    Odin 4 – Focus 07 5: 3-7, 7de plek. ‘Odin 4 weet weer wat verliezen is’.

    Om 13:00 verzamelde Odin 4 in de kantine, voor de thuiswedstrijd tegen Focus 5. Met deze zeer schappelijke aanvangstijd zou je een top fit team verwachten. Maar helaas niets was minder waar toen bleek dat de helft van de selectie met de gezichtsuitdrukking van Tonny Vilhena de kantine betrad. Waaruit blijkt dat het levensmotto “Leven is iets wat je moet doen als je niet kunt slapen” nog steeds van kracht is. Maar ‘s avonds een man ‘s middags een man, bijna iedereen was dan ook om 13:15 aanwezig. Deze mannelijkheid werd nog zwaarder op de proef gesteld toen bleek dat ondergetekende zijn voetbaltas een week had laten staan zonder te wassen. Dit in combinatie met een leger fruitvliegjes in de kleedkamer van Sterrenwijk (misschien de prullenbak een keer legen?), maakte een perfecte voorbereiding. Dan was er nog een opvallend incident, toen bleek dat gelegenheidsaanvoerder Yorick “Kannetje” Mengelers onder de glitters zat van de avond ervoor. In principe sta je dan al 0-2 achter, dankjewel Odin dames 1. Deze vorm van psychologische sabotage is niet meer vertoond sinds het eind van de tweede wereldoorlog. De Eva Braun in kwestie zal hierop aangesproken worden (kans dat deze zin blijft staan 30%). Het gelach van de Focus spelers tijdens de toss was groot.

    Dan de wedstrijd. Ondanks de slechte voorbereiding begonnen we redelijk, Focus had meer de bal maar verder dan een paar speldenprikjes kwamen ze niet. Odin werd naarmate de wedstrijd vorderde steeds gevaarlijker. Wat resulteerde in de 1-0 door Martin ”Hakkie 030” Delwel, die een diepe bal aannam met de hak en vanaf randje 16 binnenschoot. Lang kon Odin niet genieten van de voorsprong, na steekbal kon Focus de 1-1 maken. Maar nog voor rust was Martin onze spits in vorm weer trefzeker en kon er met een voorsprong van 2-1 gerust worden. Er werd ondanks het mooie weer besloten om de kleedkamer op te zoeken, want Pieter moest zijn fruitvliegjes te eten geven. Of het de geur in de kleedkamer was of de laat komende kater, Odin speelde een dramatische tweede helft. Het begon bij een stom weggegeven strafschop 2-2 en een goed ingekopte vrije trap 2-3. Daarna was Odin een varken aan het spit en werd het binnen een tijdsbestek van 10 minuten 2-7! Hoe kan dit vraag je je af? Het was een combinatie van factoren: ten eerste conditioneel falen (de peukies in de rust hebben niet geholpen), ten tweede organisatorische chaos, ten derde het wegzakken van het eerder verzwakte moraal en ten vierde de tegenstander was gewoon vlijmscherp. Jochem maakte nog wel de 3-7 maar daar bleef het dan ook bij.

    Een wedstrijd om snel te vergeten en dat werd door de vele kannetjes in de derde helft ook zeker gedaan. Deze werd dan ook glansrijk gewonnen en Focus droop af met de staart tussen de benen. Het heerlijke zonnetje in combinatie met bier en bittergarnituur maakte de dag toch nog een om nooit te vergeten (ook al wist zondag niemand meer wat er was gebeurd).

    Dan nog de 14 minuten te laat award: die deze week weer naar Gust “nooit de 8” Depla gaat. Voor de onwetende lezer 15 minuten te laat is een kannetje. Aangezien de leiding sterk de indruk krijgt dat dit met voorbedachten rade wordt gedaan, is er een nieuwe regel: 3x winnen van de award is ook een kannetje.

    Odin 5 – de Bilt 7: 0-5, 14de plek.

    Odin 6 – Jonathan 6: 3-1, 4de plek.

    De eerste wedstrijd van het seizoen zorgt altijd voor de nodige spanning. Je weet niet waar je aan toe bent, alle tegenstanders zijn vooralsnog net zo’n vreemdeling als je overbuurman en je eigen team is nog niet zo ingespeeld als het Ajax van 1995. De wedstrijd ingaan met zelfvertrouwen uit de trainingen, daar gingen we voor. De wedstrijd leek vanaf het begin eigenlijk al kansloos, we verloren immers de toss. De toon was gezet en de eerste mentale rechtse hoek van Jonathan was al uitgedeeld. Echter, bleek Odin 6 een ware Mayweather, want zo’n klein tikje deed ons niks, in tegendeel, we waren de bovenliggende partij. Jonathan bleef de bal maar achterin rondspelen, omdat ze geen aanspeelmogelijkheden konden vinden. Wij wisten goed druk te zetten en de bal snel te veroveren op de helft van Jonathan. Bas stuurde Marc diep, die vervolgens de achterlijn haalde. Heel Utrecht kon de schreeuw van Epko, randje zestien, horen. Marc gaf de bal voor en Epko liep de 1-0 binnen. Wij bleven kansen creëren. Veel corners, een bal op de lat, maar de 2-0 bleef uit. Jonathan wist na een goede actie van de linksbuiten de 1-1 te maken. Normaal gesproken hadden wij moeite om na een tegengoal weer het spel te maken. Dit keer liep het echter anders. Robbert aka “akka Mocro akka” wist de bal met vier man om zich heen richting de kersverse zomeraankoop Jeroen tikken. Jeroen, die te doen had met een flink prijskaartje – dus wat mentale druk – liet zich niet kisten en schoof de bal tussen de benen van de keeper. Bij rust stond het 2-1. Na een ietwat valse start en wat grote kansen van Jonathan op de gelijkmaker deelden wij de volgende dreun uit. Uit de praktijk – zo weten wij nu – blijken wij over een goede counter te beschikken. Marc tikte de bal de ruimte in, Vick speelde vervolgens twee man uit en stak de bal richting de opkomende marathonloper Oliver. Laatstgenoemde liep de zestien in, kapte nog even een mannetje uit en legde de bal laag voor het doel. Vick kon de bal eenvoudig in het net lopen. De goal had wat weg van buitenspel, maar de vlagger twijfelde en gooide – nadat hij eerst z’n krantje had gelezen – de vlag toch maar omhoog, omdat zijn teamgenoten zeiden: “Hey, dat is buitenspel man!” De scheidsrechter kwam nog even op de koffie bij zijn assistent, maar besloot het doelpunt goed te keuren. Een degelijk begin van het seizoen. Minpuntje, Bas “Kishna” Koning, die een tijd aan de kant staat met een verrekte voorste kruisband. Bij dezen een oproep: Odin 6 zoekt een aanvaller, bij voorkeur kaal.

    Odin 7 – OSM 75: 3-1, 3de plek. ‘Showdin 7 snoert criticasters de mond: galavoorstelling tegen OSM’.

    Het zevende heeft de eerste competitiewedstrijd van het seizoen gewonnen; in eigen huis werd OSM met 3-1 aan de kant gezet. Wederom speelde Odin in een 4-3-3 formatie, waarin ditmaal Rick, Joep en Dino het aanvallende trio vormden. Zoals gebruikelijk begon Odin zwak aan de wedstrijd en keek het al snel tegen een 0-1 achterstand aan. De thuisploeg rechtte echter de rug en wist nog voor rust op voorsprong te komen, tweemaal was Joep de gevierde man. Eerst zette Johannes hem oog in oog met de keeper van OSM, niet veel later deed Dino met een fijne diagonale pass vanaf rechts hetzelfde. De Odinspits bleef in beide gevallen uiterst kalm en liet de keeper met een geplaatst schot tweemaal kansloos. De voorsprong was, gezien het spelbeeld, terecht en had zelfs groter kunnen zijn; Johannes raakte met een knappe kopbal de lat.

    De tweede helft kende een ander spelbeeld. Odin liep achteruit, wankelde meerdere malen, maar bleef op de been. Robin en Freek kopten bal na bal de eigen zestien uit, en keeper Sam moest meerdere malen reddend optreden. In de slotfase speelde OSM met een extra aanvaller waardoor er voor Odin ruimte kwam te liggen in de omschakeling. Freek profiteerde bijna maar zag zijn inzet stranden. Niet veel later wist het zevende de wedstrijd dan eindelijk te beslissen. Johannes stuurde Peter de diepte in, die op zijn beurt voorgaf op Stijn, die van dichtbij kon binnenschieten: 3-1. Blijdschap en opluchting overheersten na afloop.

    Nu is er de laatste weken veel kritiek geweest op het zevende, met name de termen ‘’kwaliteitsgebrek’’, ‘’campingelftal’’ en ‘’bizarmatigpaniekvoetbal’’ kwamen hard aan binnen de selectie. Dit weekend hebben de spelers hun voeten laten spreken, en met de drie punten het best mogelijke antwoord gegeven. Tegen eenieder die nog altijd meent het beter te kunnen, zou ik willen zeggen: probeer het zelf maar, zo makkelijk is het allemaal niet.

    FZO 2 – Odin 8: 1-2, 4de plek. ‘Jongelingen nemen Odin 8 bij de hand’.

    Wat goed is komt snel, zo bleek eens te meer bij de seizoensopening van Odin 8. Voor jongeling Loek was deze wedstrijd een selectiewedstrijd en hij greep de kans met beide handen aan. Sterker nog, hij dirigeerde het elftal naar een 2-1 winst. “Overal op het middenveld”, was het antwoord op de vraag waar hij het beste uit de voeten kan. Door het uitvallen van Tim werd er echter van hem gevraagd om linksbuiten te spelen. Jongeling Loek liet vervolgens alle facetten zien die vandaag de dag op die positie gevraagd worden: scorend vermogen, tactisch vernuft, werklust, een gezond portie Utrechtse bluf en joie de vivre. Met een doelpunt beloonde hij zichzelf voor zijn uitstekende spel. Aan de andere kant liet keeper Jan zien waarom Odin 8 hem heeft aangetrokken als opvolger van keeperslegende Dirk. Jan, als snel Casiljan gedoopt, duikt als Oscar Moens en heeft bij spelhervattingen het lef van Cillessen. Vlak voor Jan staat tegenwoordig Mischa centraal in de verdediging. Hier zit een goede kop op en de branie spat ervan af. Odin 8 heeft goed ingekocht in de zomer, dat is wel duidelijk. Het team is na een seizoen waarin alle records werden gebroken gebrand op meer en kan voortbouwen op het goede spel van de eerste helft waarin welgeteld 9 kansen konden worden genoteerd, met een bal op de paal en lat. Na de 1-1 gelijkmaker liet het team van de Witte Bazoer zien dat het ook uit een ander vaatje kan tappen, met de scorende Kenzo, Mischa en Loek voorop als aanjagers. De 2-1 uitslag was dan ook meer dan terecht. Een plek in de top 5 is het doel, maar er kan wel eens nog veel meer moois in het vat zitten dit seizoen.

    Odin VR1 – Saestum: 2-2, 6de plek.

    Na twee bekerwedstrijden en een rustdag stond afgelopen zaterdag de eerste competitie wedstrijd op het programma. Om 14.00 uur traden we aan op het hoofdveld onder luidde muziek en veel gebral vanuit de kantines. Het verbazingwekkende was wel dat het verzamelen voor een wedstrijd van twaalf uur ons minder moeite kost in vergelijking met een wedstrijd die om twee uur begint. Er waren namelijk welgeteld nog maar vijf dames om 13.15 aanwezig.. (lees je mee coach? Straftraining woensdag?).

    De wedstrijd begon en Saestum zette gelijk veel druk op onze helft waardoor wij er voetballend niet goed uitkwamen. De verdediging werd gedwongen om één op één te spelen achterin waardoor er wel veel ruimte voorin ontstond. Hier maakte de aanval goed gebruik van en binnen 20 minuten lag het eerste doelpunt erin. De Leeuw stuurde Reijerink met een steekpass weg. Na een mooie loopactie vond Reijerink vanuit rechtsbuiten de verre hoek, 1-0. Kort daarna was het nogmaals raak voor Reijerink, helaas werd er voor de zoveelste keer gevlagd voor buitenspel en ging het doelpunt niet door. Doordat Saestum continu het duel aanging werden door de verdedigers van Odin de nodige overtredingen gemaakt. Helaas werd er voor rust nog door Saestum gescoord uit één van deze vele vrije trappen. Gelegenheidskeepster Frieling kwam goed uit haar goal maar helaas was de spits één op één trefzeker, 1-1.

    In de rust werden een aantal verandering aangebracht in de opstelling: De Leeuw werd naar het middenveld gehaald om daar de bal te veroveren. Hoewel ze haar energie hier kwijt kon bracht dit nog meer overtredingen met zich mee en mag ze in haar handen klappen dat ze niet de eerste kaart van het seizoen gepakt heeft, aldus de scheidsrechter. Van Overbeek werd op de nummer 10 positie geplaatst en kreeg een controlerende functie. Hierdoor werd er kans na kans gecreëerd. We hebben in de tweede helft dan ook mooi voetbal laten zien en captain Van den Berg sprak haar trots uit. Het leek er dan ook op dat we met winst het veld zouden verlaten nadat Reijerink haar tweede doelpunt van de wedstrijd binnen schoot, 2-1, en er nog zoveel kansen volgden. Waaronder een doelpunt van Hanson, die echter ook werd afgekeurd voor buitenspel. Tien minuten voor tijd kwam de donderslag bij heldere hemel waar we allen bang voor waren. De vader van Van den Berg zei na afloop “Als je ze zelf niet maakt, vallen ze aan de andere kant”. Na een overtreding op het meest tengere meisje van Saestum, waarschijnlijk zelfs van het gehele damesvoetbal, werd de 2-2 in één keer binnengeschoten. Het is enorm balen dat Saestum op deze manier een punt mee naar huis neemt en bovenal dat wij zelf de nodige doelpunten niet hebben gemaakt. Wij zijn in ieder geval op scherp gezet en liepen vol vertrouwen het veld af.

    Odin VR2- VSC VR2: 2-0, 4de plek.

    This Saturday it was time for Betsy Middleton, our new transfer from Sheffield, to make her debut. Sadly transfer Ira Khan from India was unable to play due to issues with local football authorities. We were also joined by Frieling, Nicole and Maartje from VR1 and later on Ingeborg who no one was expecting to play.

    With many of us being sniffly and sick we went for a good warm up. VSC had forgotten to bring their balls so the field players ended up having to warm up in a very big circle with one ball only. When our Pidgeot Pokemon referee (well spotted Mathilde!) showed up it was finally time to play.

    VSC had clearly been playing together for years as their communication and placement was good. They kept defense working hard all game long by constantly pushing on the back line. Luckily for us this also resulted in a couple off sides, but unfortunatly is also put goalie Jonne under fire on several occasions. She saved every single ball.

    It wasn't until Ingeborg came on the field that a first ball was put into the net shortly before halftime. She shot from a nearly impossible angle that even Pau was impressed.

    The second half promissed another goal for Odin. Nicole and Mathilde in centre defense were a golden duo and stopped many attacks leading to many counter attacks by us. One of these resulted in Ingeborg, Pau and Vanisa in the opponent's box all trying to get their hands (feet really) on the ball. The ball came free from the chaos and Vanisa swiftly scored her second goal for our team. Not much later the ref issued a drink break on this warm and sunny day.

    The last quarter consisted of many corners and attacks by us. Somehow every single one was blocked. Part of this ight be that Pau the magnet always had 3 or 4 opponents on her. The game ended 2-0. Our first win in the competition this year!

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide